ආදරේ කොච්චරද...

මවා දුක් සෝ සුසුම්
කල්පයක් ඉවසන්න
දරා ගත නොහැකි නම්
උරහිසට බර වෙන්න..

මතක පොදි...

මතක පොදි ‍රැගෙනවිත්
හෙමින් නැංගුරම් ලන
ජීවිතේ වරායක්,
නැවතිලා යලිත් යන...

රත්තරන් සෙනෙහස...

ලැගුම් ගන්නද කෙසේ නම් මම
ඔබෙ සිත ලග සෙනෙහසින්
සිනාසෙන්නට වරම් නැත මට
සදා නොමියෙන ආදරෙන්..

ශ්වේත සෙනෙහස

සුදු නෙළුමක්
හොඩින් අරන්
වාර තුනක් 
පැදකුනු කර..

දැවුනු සෙනෙහස...

තණ පියලි මත ‍රැදි පිණි බිදු
චණ්ඩ හිරු ‍රැස් දවාලන මෙන්..
මගේ සිතග ‍රැදි සෙනෙහස
දවාලූයේ කෙසේ පවසනූ...

නිල්ල මැදින්...

නිල්ල මැදින්
හෙලු සුසුම්
බොල් අහසේ
පාව ගිහින්...
කොලොම් පුරේ නවාතැනේ
දමයි සිත
නෙතග දවා
හුදෙකලාව...

එන්න හොදේ...

අද ඉතින් පෙබරවාරි 14 ලු...කොක්කක් එක්ක රවුමක් යන්න චාන්ස් එකක් නැති උනත්, ශ්‍රි ලංකා ටීම් එක කුජීත විදියට නවසීලන්තෙට පැරදුනත් මට චුට්ටක් හරි සන්තොස වෙන්න කියලා මාත් ඔන්න බොගක් දැම්මා... අද ඉදන් නන්නත්තාරේ යන මගේ හිත කියවන්න එන්නකො...

කොන්ක්‍රිට් වනාන්තරේ ඉබාගාතේ සැරිසරන නන්නත්තාරයෙකුගේ හුදකලා දැහැන...